Profile Picture

Kapag tumitingin ako sa mga pictures at/o videos ko, I realized one thing: I hate myself. Kapag nakikita ko ang itsura ko sa mga pictures at video, doon ko nasasabi sa sarili ko na “I should be the one taking pictures, and not the one being taken pictures of”. Either hindi ako photogenic, or hindi ako camwhore. Pero most likely, hindi ako photogenic.

Siguro yun ang dahilan kung bakit hindi ko magawang ilagay sa Facebook profile or sa Twitter yung “normal” na picture ko. I am so thankful sa FaceYourManga.com dahil at last nagkaroon ako ng avatar na magagamit sa lahat ng social networking sites na mapupuntahan ko. Other than that, I might resort to using some random cartoon character image.

Naalala ko yung isang kaopisina ko who added me to Yahoo! Messenger dahil may itatanong siya about work. I answered his questions naman, and then he added me up on Facebook. Tapos mga ilang sandali lang e nagpm siya sa akin, asking “saan ka ba nakaupo? Kasi sinubukan kong i-add ka sa FB para makita yung mukha mo, kaso pare-pareho lang cartoon”. I was about to say something then, pero pinigilan ko ang sarili ko. Nakalimutan kong hindi pa pala kami close.

I have this graduation picture that can be used as an avatar, kaso naka-toga pa ako noon, and medyo luma na rin. Ayoko namang yun naman ang palaging gagamitin ko. Sabagay, at least doon e mukha akong human at hindi anime.

Dahil hindi ako masyadong ma-avatar, I am so fascinated with people who changed their avatars as if they’re just changing clothes. I am not saying they’re camwhores, pero nakakatuwang makita na nagagawa nilang magproject sa camera and be able to produce avatar-material images.

Sorry for thinking too much. Iniisip ko lang na baka if ever hindi ako palaring maging successful photographer e maging model na lang ako.